Vrijwilliger van de maand mei 2008

Ik ben 69 jaar, woonachtig in Huizen en gepensioneerd. De Laatste 25 jaar voor mijn pensioen heb ik samen met mijn zwager een eigen bedrijf gehad.

 

Toen ik met de VUT ging en aansluitend in de AOW terecht kwam, ben ik vanzelf in het vrijwilligerswerk terecht gekomen. Kennissen van ons die hebben een dochter die hier naar toegebracht moest worden. Zo ben ik in contact gekomen met de Rozelaar.

Later kwam er nog een jongen uit Naarden bij en zodoende hebben we een aantal jaren met zijn drieën opgetrokken. Toevallig heb ik net als de stichting een Protestants Christelijke achtergrond, dus dat sluit mooi aan.

Ik haal om 08.00 uur Harry op uit Naarden , dan breng ik hem ’s maandags hier op de Rozelaar. Dan drink ik gezellig een kopje koffie met de groep en ga vervolgens naar huis. Om half vier haal ik hem weer op en breng hem terug naar huis. Dinsdag breng ik hem naar zijn werk in Putten en haal hem eind van de dag weer op.

Ik ben ouderling voor onze kerk en doe vrijwilligerswerk voor een verzorgingshuis in Naarden. Ik zit graag op de weg en die combinatie van vervoer en mensen begeleiden bevalt me uitstekend. Periodiek rij ik op een rolstoelbus bijv. naar een dierentuin of museum.

Ik wilde altijd al langs de weg zitten. Dat heb ik voor mijn werk ook wel gedaan maar nu heb je geen zorgen, geen haast en geen tijdsdruk. Ik ben redelijk gezond uit het arbeidsproces gestapt en nu kan ik toch iets terugdoen voor een ander. De jacht en de druk is weg in dit werk. Het is voor mij pure ontspanning. Ik rij elke week dezelfde route door de polder maar het verveeld nooit. Als ik in de file kom te staan vind ik dat geen probleem, dan kom ik gewoon een kwartiertje later thuis.

 

Dat je met mensen in aanraking komt, die verstandelijk gehandicapt zijn en dus anders reageren. Als dan blijkt dat je het vertrouwen van hen kunt winnen is dat prachtig. Met de Jongen die ik vervoer heb ik in de loop van de tijd echt een band mee opgebouwd. Tijdens het vervoer hebben we hele gesprekken over de dingen die hem bezig houden.

 

Nee, in mijn werk voor de kerk kom je ook met heel veel mensen en hun problemen in aanraking. Ik put dus uit een stuk levenservaring. De jongen die ik vervoer legt zijn gevoelens aan je bloot en dan is het wel belangrijk dat je een vertrouwenspositie inneemt. Dat zijn dingen waarvan ik nooit gedacht had dat dit op mijn weg zou komen.

 

Ik vergelijk het altijd met het werk wat ik hiervoor heb gedaan, dan heb ik hier niet zoveel moeite. Als er problemen zijn is er altijd iemand waar je terecht kunt. In mijn werk was het altijd haasten en stressen. Dit is een heerlijke manier van werken.

 

De manier waarop je met elkaar optrekt en eens in het jaar hebben we een vrijwilligersdag in Barneveld. We gaan met de groep uit Nijkerk ook wel eens een dagje naar bijv. het dolfinarium. Dat zijn leuke dingen.

Ik ben christen en één van de taken is je naasten lief hebben. Dat wordt me hier geenszins moeilijk gemaakt.