Vrijwilliger van de maand september 2008

’s Heeren Loo biedt ondersteuning aan mensen met een verstandelijke beperking. In de zorg en ondersteuning staan de individuele wensen en mogelijkheden van de cliënt centraal. Samen met de cliënt gaat ’s Heeren Loo op zoek naar een persoonlijk perspectief dat past bij zijn individuele wensen en mogelijkheden. Uitgangspunt hierbij is dat mensen met een verstandelijke beperking gelijkwaardige medemensen zijn die recht hebben op een zo gewoon mogelijke plaats in de samenleving.

’s Heeren Loo heeft een aantal woonvormen in Nijkerk waar een viertal groepen cliënten met een beperking verblijven. Voor een aantal activiteiten is men afhankelijk van vrijwilligers. Susan Rotgans begeleidt als vrijwilligster één van de bewoonsters, Katrien.

Susan woont in Nijkerk, ze is getrouwd en moeder van twee kinderen; een meisje van vier en een jongen van zes jaar. Ze volgt op dit moment een lerarenopleiding voor het vak Duits. Daarnaast weet zij tijd vrij te maken om regelmatig op stap te gaan met Katrien. Dit begeleiden doet ze nu ongeveer twee jaar.

Hoe ben je hier terecht gekomen?
Ik heb me destijds ingeschreven bij Stichting Sigma omdat ik tijd over had om vrijwilligerswerk te doen. Mijn zoontje zat toen op school en ik had daardoor wat meer vrije tijd. Sigma had een vacature voor individuele begeleiding bij ’s Heeren Loo, daar heb ik vervolgens op gereageerd. De eerste kennismaking met Katrien verliep direct erg goed. Er was gelijk een klik. Mijn dochtertje Nicci en nichtje Iris gaan ook altijd mee als we haar bezoeken. In het begin deed ik dit werk iedere maandag. Nu meestal één keer in de maand op een zaterdag. Door mijn studie kan ik Katrien helaas niet meer iedere week bezoeken.

Hoe ziet zo’n ochtend of middag eruit?

We zijn nu een paar keer bij de Intratuin geweest en drinken daar een kopje koffie met iets lekkers erbij. Ik haal Katrien dan op met de auto en bij de Intratuin hebben ze rolstoelen die je kunt gebruiken. Toen ik eerder op de maandag Katrien bezocht gingen we altijd koffie drinken op de woonvoorziening zelf en bij goed weer even een rondje wandelen. Maar voor Katrien is het veel leuker om ergens naar toe te gaan, dan is ze er echt even tussenuit. Laatst hadden ze bij de Intratuin een knutselmiddag voor kinderen en toen mocht ze ook meedoen. Dat vond ze helemaal geweldig.

Wat is je motivatie?

Ik vind het goed om ook vrijwilligerswerk te doen. Iets voor een ander te doen zonder dat je er iets voor terugkrijgt. De vaste medewerkers hebben vaak geen tijd om een extra uitje te maken en zijn daarbij afhankelijk van vrijwilligers. En het is erg leuk om te doen, vooral met de kinderen erbij. Die vinden het ook geweldig om hier naartoe te gaan en het is ook nog eens leerzaam voor hen.

Wat maakt het werk zo leuk?

De reactie van Katrien als we haar ophalen en het feit dat Nicci en Iris zo dol op haar zijn (en andersom). Ze is op haar manier een soort oma voor de kinderen. Ook leuk om te zien is hoe Nicci en Iris met Katrien omgaan. Ze gaan bij haar op schoot zitten, knuffelen met haar en helpen Katrien met bepaalde dingen.

Ervaar je ook moeilijke kanten?
Je kunt niet echt met Katrien communiceren. Ze hoort erg slecht en heeft een beperkte woordenschat. Het is echt een kwestie van dingen met haar doen, ze houdt heel erg van gezelligheid. Ze vind activiteiten die kinderen ook doen erg leuk; een puzzel maken, kleuren.

Hoe zou je potentiële vrijwilligers willen motiveren?

Het leven is al zo druk en gehaast, er is meer dan het gewone werk. Dit is gewoon iets heel anders. En deze mensen vinden het heel fijn als mensen dit voor hen doen, en het voegt ook iets toe aan je leven. Bovendien is het voor die kleine kinderen ook goed om kennis ervan te nemen dat deze mensen bestaan.